Kategorie

Sklep Internetowy

Filtruj

Dostępność

Dostępność

Cena

Cena

  • 18,00 zł - 20,00 zł

Stanowisko

Stanowisko

Wilgotność gleby

Wilgotność gleby

Ph gleby

Ph gleby

Termin kwitnienia

Termin kwitnienia

Docelowa wysokość

Docelowa wysokość

Pora owocowania

Pora owocowania

Czereśnia

Czereśnia

Czereśnia

Czereśnie są jednymi z najchętniej wybieranych drzewek owocowych – są stosunkowo łatwe w prowadzeniu, przez co nadają się zarówno do profesjonalnych upraw, jak i amatorskiego przydomowego sadu i ogrodu. Owoce czereśni są smaczne i zdrowe - doskonałe do spożycia od razu po zerwaniu z drzewa. Czereśnie są naturalnie słodkie oraz są doskonałym źródłem witaminy C i polifenoli, które są niezbędne do utrzymania zdrowia skóry.

Czereśnie zawierają antocyjany, które mogą dezaktywować enzymy wywołujące zapalenie tkanek, podobnie jak ibuprofen i naproksen. Zmniejszenie ogólnoustrojowego stanu zapalnego pomaga zmniejszyć ryzyko rozwoju wielu chorób niezakaźnych, w tym zapalenia stawów, cukrzycy, nowotworów, nadciśnienia tętniczego i chorób układu krążenia. Są bardzo dobrym źródłem witaminy C, która bierze udział w syntezie kolagenu niezbędnego do prawidłowej budowy i funkcji tkanek łącznych, takich jak skóra, chrząstki i kości. Dlatego jest ważnym składnikiem odżywczym w procesie gojenia. Bierze również udział w prawidłowej budowie i funkcjonowaniu naczyń krwionośnych oraz funkcji neurologicznych. Witamina C zwiększa również wchłanianie żelaza żelaza pochodzenia roślinnego w jelitach.

Owoce czereśni zawierają duże ilości błonnika. Dieta bogata w błonnik może zmniejszyć ryzyko raka okrężnicy. Błonnik pokarmowy pozyskiwany w żywności pomaga w utrzymaniu prawidłowej wagi i zmniejszanie ryzyka chorób serca, cukrzycy i niektórych rodzajów nowotworów.

W czereśniach znajduje się wyjątkowo duża zawartość jodu. W 100 gramach owoców szacuje się, że jest 300 mg jodu. Pierwiastek ten jest wykorzystywany przez tarczycę do wytwarzania hormonów tarczycy, które kontrolują wiele funkcji organizmu, w tym prawidłowy wzrost i rozwój.

Czereśnie są bogate w cukry: około 13 g w 100 gramach owoców. Jednakże, samej sacharozy w czereśniach jest dość niewiele. Dzięki temu, owoce te wykazują niski indeks glikemiczny(22), dlatego cukrzycy mogą z czystym sumieniem spożywać te owoce.

Czereśnie ze względu na dużą zawartość składników odżywczych zalecane są kobietom w ciąży oraz karmiącym piersią. Zwłaszcza ze względu na zawarty w nich jod, który jest niezbędny do prawidłowego rozwoju mózgu płodu. Należy jednak pamiętać, że czereśnie są ciężkostrawne i ciężarna nie powinna spożywać ich w bardzo dużych ilościach z obawy, na późniejsze dolegliwości żołądkowo – jelitowe.

Aktywne filtry

Czereśnie w kuchni

Najlepiej smakują zerwane prosto z drzewa. W sezonie, można je kupić niemal w każdym supermarkecie, na targu, czy bezpośrednio od dostawcy. Owoce można dodawać do galaretek, ciast a nawet sosu mięsnego. Przyrządza się z nich bardzo dobry kompot.

Czereśnia (Prunus avium) – znana też jako trześnia lub wiśnia ptasia/dzika – to gatunek drzewa rodzimy dla terenów Europy, Kaukazu i Azji Zachodniej. W Polsce występuje na terenie całego kraju do wysokości 700-900 m n.p.m. – najliczniej w jego południowej części, gdzie zadrzewienia z udziałem rosnących dziko czereśni są stosunkowo częstym widokiem.

Czereśnie należą do grona drzew owocowych kwitnących stosunkowo wcześnie – zwykle drzewa czereśni obsypują się kwiatem w kwietniu a wczesne odmiany czereśni nawet w marcu. Wytwarzają drobne, białe lub lekko różowawe kwiaty na długich (ok. 5 cm) szypułkach, zebrane po kilka sztuk.

Okres owocowania trwa zwykle od końca czerwca do II połowy lipca. Młode drzewa owocują pierwszy raz dopiero w trzecim a nawet piątym roku po posadzeniu – trzeba więc uzbroić się w cierpliwość. Zbiór owoców powinien odbywać się po ich całkowitym dojrzeniu – przy zbyt wczesnych zbiorach otrzymamy małe i niezbyt smaczne owoce. Nie należy też przetrzymywać ich zbyt długo na drzewie – dojrzałe owoce czereśni mają tendencję do pękania i gnicia pod wpływem intensywnych opadów deszczu. Zebrane owoce można spożywać bezpośrednio lub wykorzystać do różnego rodzaju przetworów, m.in. dżemów, powideł, soków czy marmolad. Trzeba jednak pamiętać, że w stanie surowym nie nadają się do długiego przechowywania.

Czereśnie są z natury obcopylne – do wytworzenia owoców wymagają pyłku z innego osobnika. W związku z tym w ogrodach i przydomowych sadach dobrze jest sadzić po 2-3 sztuki. Wyhodowano kilka samopylnych odmian tego gatunku, lub częściowo samopylnych. Jednak nie wszystkie odmiany mogą się nawzajem zapylać.

Wymagania czereśni

Czereśnie najlepiej owocują na żyznych, przewiewnych glebach o odczynie zbliżonym do neutralnego (optymalne pH to 6,8-7,1) i niezbyt wysokim poziomie wody gruntowej (maksymalnie do 2 m). Należy natomiast unikać stanowisk suchych i piaszczystych oraz ciężkich i zlewnych.

Ze względu na wczesne kwitnienie kwiaty czereśni są dość podatne na działanie wiosennych przymrozków, ale samo drzewo odporne jest na niskie temperatury i może wytrzymywać mrozy sięgające -25°C.

Najlepsze odmiany czereśni

Poniżej zebraliśmy kilka odmian czereśni, które bardzo dobrze radzą sobie w naszych warunkach klimatycznych. W polskich przydomowych ogrodach i sadach warto zatem sadzić odmiany:

  • Van– kanadyjska odmiana średnio odporna na mróz, ale dość podatna na choroby. Dobrze zapyla wiele innych odmian. Owocuje corocznie i obficie – rodzi duże owoce (średnio 6,5 g, ale mogą osiągnąć wagę nawet 8 g) o smacznym miąższu, dojrzewające zwykle końcem lipca (dokładny termin zależy od warunków pogodowych w danym roku). Polecany zapylacz: Kordia.
  • Sylvia – kanadyjska odmiana, uznawana za jedną z najlepszych. To naturalnie niskie drzewo (nie wymaga podkładek skarlających) odporne na mróz, choroby i pękanie owoców. Owocuje regularnie, rodząc duże ilości wielkich (8-10 g) owoców dojrzewających początkiem lipca. Polecany zapylacz: Sam.
  • Summit – częściowo samopylna odmiana, odporna na mróz i średnio odporna na choroby. Obficie i regularnie rodzi bardzo duże owoce (średnio 10 g) dość odporne na pękanie – owoce czereśni dojrzewają zwykle w połowie lipca. Drzewo rozwija się bardzo silnie, przez co wymaga podkładek skarlających. Polecany zapylacz: Van.
  • Kordia– popularna, czeska odmiana odporna na raka bakteryjnego i inne choroby, ale mało wytrzymała na mróz i przymrozki. Bardzo duże owoce (9+ g) osiągają dojrzałość w lipcu i raczej nie pękają – należy je jednak zrywać z szypułkami, aby uniknąć gnicia. Polecany zapylacz: Van.
  • Buttnera Czerwona – niemiecka odmiana z ponad 200-letnim stażem. Odporna na choroby i mróz. W okres owocowania wchodzi dość wcześnie, a dojrzałość owoców (6-8 g) przypada na lipiec (połowa-koniec). Zwykle jednak zbiera się je wcześniej z uwagi na dużą podatność na pękanie. Polecany zapylacz: Van
  • Vega - czereśnia o dużych i bardzo dużych owocach o wadze 7,5 – 9 g. Skórka żółta pokryta prawie w całości żywym pomarańczowoczerwonym rumieńcem. Miąższ zwarty, jasnożółty, twardy, winny, bardzo smaczny. Dobrze znosi niskie temperatury i ma dobrą odporność na większość chorób. Niestety jest podatna na brunatną zgniliznę drzew pestkowych(moniliozę). Potrzebuje zapylaczy ale sama również jest dobrym zapylaczem.
  • Rivan - bardzo cenna odmiana ze względu na wielkość i zdrowotność owoców. Owocuje regularnie, dość obficie i co najważniejsze corocznie. Rivan to jedna z najwcześniej owocujących odmian czereśni. Owoce osiągają dojrzałość na przełomie maja i czerwca, są średniej wielkości, kształtu sercowatego. W pełnej dojrzałości owoce są prawie czarne. Miąższ owoców jest ciemnoczerwony, chrupki, niezwykle smaczny. Czereśnie tej odmiany są odporne na pękanie pod wpływem deszczu i bardzo wytrzymałe w transporcie.
  • Burlat– popularna, wartościowa odmiana czereśni, odporna na choroby (z wyjątkiem dziurkowatości liści i moniliozy) oraz średnio odporna na mróz, przemarza przy -21°C. Owoce odmiany burlat dojrzewają końcem czerwca są duże, ciemnoczerwone. Polecany zapylacz: Van.

Uprawa czereśni

Czereśnie sadzimy jesienią lub wiosną. Odstępy między poszczególnymi drzewami zależą od wybranej formy korony – te o pokroju naturalnym powinny rosnąć od siebie co 5 - 6m , a te o koronie wrzecionowej mogą rosnąć gęściej.

Przed sadzeniem warto wzbogacić glebę nawozem zawierającym próchnicę.

Na glebach żyznych wystarczy ściółkowanie obornikiem. Młode drzewka dobrze jest regularnie podlewać.

Glebę wokół drzew powinno się często spulchniać i odchwaszczać.

Kiedy przycinać czereśnie?

Przez pierwsze trzy lata po posadzeniu wykonuje się cięcia formujące koronę. Młode drzewka przycina się wiosną. Skracamy przewodniki wyższe niż 100 cm i pędy boczne, aby między wierzchołkami pędów bocznych a czubkiem pędu głównego zachować odległość ok. 70 cm. Po cięciu odginamy i przywiązujemy pędy boczne, tak by nie tworzyły kątów ostrych z przewodnikiem.

Cięcie drzew czereśni owocujących wykonujemy po zbiorze owoców, najlepiej przy suchej i bezwietrznej pogodzie – wykonujemy na nich głównie cięcia sanitarne i prześwietlające koronę.

Choroby i szkodniki czereśni

Podobnie jak inne gatunki drzew owocowych, czereśnia może być atakowana przez różne choroby i szkodniki. Do najczęściej występujących należą:

Brunatna zgnilizna drzew pestkowych (monilioza)

Atakuje najpierw kwiaty, powodując ich brunatnienie i zasychanie. Zmiany chorobowe przenikają do pędów i dotykają także owoców, które również brunatnieją, pokrywają się nalotem grzybni i zasychają, pozostając na drzewie przez kilka miesięcy.

Porażone kwiaty, pędy, owoce trzeba niezwłocznie usuwać i niszczyć.

Rak bakteryjny drzew owocowych.

Choroba może atakować różne części drzewa. Zainfekowane kwiaty brunatnieją i zasychają, a zawiązki pokrywają się plamami gnilnymi i obumierają. Na liściach pojawiają się wodniste, brunatniejące plamy z jasną obwódką. Na pniach i gałęziach tworzą się pęknięcia kory przekształcające się w duże rany, z których wycieka guma. Atakom raka bakteryjnego sprzyjają wszelkie uszkodzenia kory.

Wszystkie zainfekowane części drzewa należy niezwłocznie usuwać i palić. Przy rozległych infekcjach konieczne będzie usuwanie całych drzew. W ramach profilaktyki chemicznej stosuje się opryski preparatami miedziowymi.

Drobna plamistość liści drzew pestkowych

Na liściach pojawiają się liczne małe plamki, które z czasem brunatnieją. Zaatakowane liście przedwcześnie opadają. Silnie porażone rośliny dają znacznie mniejsze plony.

Opadłe liście trzeba grabić i niszczyć. Prowadzi się także opryski preparatami miedziowymi.

Nasionnica trześniówka

Muchówka o ciemnym, wydłużonym ciele, z kilkoma charakterystycznymi poprzecznymi, ciemnymi pasami na skrzydłach. Składa jaja na owocach, z których wylęgają się podłużne i cienkie białe larwy, długie na ok. 4 mm. Larwy te wgryzają się w miąższ owoców, powodując ich robaczywienie.

Aby uniknąć ataków tych owadów, należy usuwać spod drzewa wszystkie opadłe owoce oraz przekopywać glebę pod nim po każdym owocowaniu. Można też wyłożyć na ziemi w kwietniu i maju specjalne siatki uniemożliwiające wylot dorosłych osobników oraz rozłożyć wabiące pułapki lepowe. Metodą chemiczną będzie oprysk Mospilanem.

Zwójka koróweczka

Mały motyl o dwóch parach skrzydeł – pierwsza z nich jest ciemna i pokryta pomarańczowo-szaro-białym rysunkiem, a druga brunatno-biała. Larwy żerują w korze, powodując uszkodzenia gałęzi i pni. Doprowadza to do osłabienia drzewa, a czasami nawet do zamierania całych konarów.

W ramach zwalczania tego owada można wykładać pułapki lub prowadzić opryski preparatami chemicznymi, np. Spinatorem.

Śluzownica ciemna

Niewielkich rozmiarów brunatna błonkówka (rozpiętość skrzydeł sięga 9-11 mm), której larwy są w całości pokryte czarnym, błyszczącym śluzem (sama larwa jest żółta). Przypominają przez to pijawki lub nagie ślimaki. Po wylęgu przypadającym na późną wiosnę (czerwiec) larwy te obgryzają blaszki liściowe, szkieletując je. Przy licznym występowaniu mogą poważnie osłabiać zaatakowane rośliny.

Zaatakowane liście trzeba usuwać i niszczyć. Stosuje się też profilaktyczne opryski z Mospilanu.

Mszyca wiśniowo-przytuliowa

Niewielki, błyszczący pluskwiak. Jaja i dorosłe owady mają czarną barwę, larwy zaś są brunatne. Gatunek ten żeruje przede wszystkim na liściach – zaatakowane blaszki będą pokryte lepką spadzią i silnie poskręcane. Może także atakować młode pędy, kwiaty, zawiązki owocowe oraz wykształcone już owoce. Mszyce mogą przenosić groźne dla drzew bakterie i wirusy, przez co nie powinno się ich lekceważyć.

Silnie porażone pędy i liście powinno się usuwać, a w ramach profilaktyki stosować miejscowo roślinne preparaty na bazie np. pokrzyw, czosnku i gorczycy oraz pozbywać się z okolicy sadu przytulii i przetaczników. Chemiczna ochrona wiąże się z opryskiem Mospilanem.